Treurmars Magdeburg 2014

Op 18 Januari werd de jaarlijkse treurmars van Magdeburg gehouden, om de slachtoffers van de geallieerde bommenterreur te herdenken. Blood & Honour Nederland was er bij.

magdeburg-flugzeug

Gedurende de tweede wereldoorlog is Magdeburg met regelmaat doelwit geweest van geallieerde bommenwerpers. Al op 22 Augustus 1940 vielen de eerste bommen. 18 bombardementen later werd voor het laatst groots uitgepakt door onze “bevrijder”. In de avond van 16 Januari 1945 werd nog eenmaal gebombardeerd. 39 minuten lang werd de stad bestookt met Spring-, Brand- en Fosforbommen, resulterend in een helse vuurstorm die nog dagenlang door zou blijven woeden. De historische binnenstad werd voor 90% verwoest en de gehele stad voor 60%. 190.000 mensen waren plots dakloos. 16.000 mensen stierven.

Sinds 1999 wordt jaarlijks in Januari een treurmars gehouden. Elk jaar is Blood & Honour Nederland met een delegatie aanwezig. Dit jaar was geen uitzondering.

Na met de tram naar de binnenstad te zijn gegaan voegden we ons bij de grote groep kameraden die van uit heel Duitsland waren gekomen om aan de stille roep van de 16.000 gestorvenen gehoor te geven. Na wat van het kastje naar de muur gestuurd te zijn door oom agent kwamen we aan op plaats van bestemming waarna een kleine 1000 man de route kon gaan lopen. Later zou blijken dat een kleinere groep van ongeveer 200 man de grote groep niet wist te bereiken en dat zij een eigen route zijn gaan lopen.
Het was een mooie route van ongeveer 6,5 kilometer. Iedere aanwezige liep in respectabele stilte mee. Iedereen liep netjes in rijen en er werd niet gereageerd op de uitlokkingen van links-extremisten die zoals gewoonlijk weer bewezen geen respect te hebben voor overledenen, families en hun nabestaanden.
Toen we bijna bij het eindpunt waren aangekomen werden (inmiddels in het donker) nog enkele goede toespraken gehouden. Het was mooi om te zien dat enkele kameraden, die nog niet zo lang geleden uit voorarrest werden vrijgelaten, er bij deze actie alweer boven op zaten. Na 22 maanden (!) U-haft toonden zij zich ongebroken en waren zij bereid om zich weer volledig voor onze beweging in te zetten. Zo’n instelling kan ons allen een voorbeeld zijn. Het was een waardige treurmars met een prima opkomst.

Tot slot kan alleen maar gezegd worden dat wij weer hebben laten zien dat wij niet alleen de 16.000 doden niet zijn vergeten, maar ook de daders niet. Kein Vergeben, kein Vergessen!