Treurmars Dresden 2015

70 jaar geleden, op 13 februari 1945, ging een groot deel van Dresden op in een allesverzwelgende vlammenzee. Een massamoord die 70 jaar na dato nog steeds niet als zodanig wordt erkend door onze pro-joodse bezetter.

Elk jaar organiseren lokale kameraden in Dresden een treurmars om de slachtoffers van dit terreurbombardement te herdenken. Om te laten zien dat ze nog niet vergeten zijn. Het probere te vergeten, daar is Duitsland al een tijdje mee bezig. Vreedzame treurmarsen door het hele land worden gedwarsboomd door zowel justitie als links-extremisten. Zelfs schoolkinderen worden gedwongen deel te nemen aan tegenprotesten. Waarom men protesteert is ons een raadsel, aangezien er naar schatting meer dan 200.000 (sommige bronnen spreken zelfs van meer dan 300.000) burgers gewoon eerloos weggevaagd zijn. Hele gezinnen, mannen, vrouwen, kinderen en ouderen. De officiële cijfers van de democraten zijn aanzienlijk lager (ongeveer 25.000). Zij praten deze misdaad van hun geallieerde vrienden liever wat kleiner. Dresden was vol met vluchtelingen uit de Ostgebiete die op de vlucht waren voor het rode leger van Stalin. Zij waren niet geregistreerd en dat maakt het vaststellen van het aantal slachtoffers extra moeilijk. De Engelsen en Amerikanen bestookten de stad met fosforbommen waardoor een vuurstorm ontstond die een groot gedeelte van Dresden volledig heeft verwoest. De mensen in de volgepakte Luftschutzkelders ware kansloos en zijn door de enorme hitte levend verbrand. In sommige kelders werd alleen nog maar as gevonden. Een ware holocaust. Dat lijkt ons in elk geval een reden om er toch even bij stil te staan.

Duizenden duitstrouwe kameraden komen sinds jaren naar deze treurmars. Dit jaar heeft de organisatie echter bepaald dat er een kleinere treurmars gehouden zou worden, om zo te kunnen garanderen dat er tijdens de mars ook daadwerkelijk gelopen kan worden. Het effect was er. Met iets meer als 500 kameraden zijn we vanaf het Theatherplatz vertrokken. Onderweg hebben we hier en daar een handjevol tegenstanders gezien, die probeerden de stille stoet te verhinderen of te blokkeren. Dat is, door middel van hun zeer matige opkomst en een goed en net optreden van de politie, niet gelukt. Daardoor konden wij enkele kilometers door de stad lopen, zonder problemen. Na afloop zijn er een aantal toespraken gehouden en heeft de organisatie de kameraden bedankt voor hun komst.

Het is een flink stuk rijden geweest, maar zoals een treurmars in Dresden altijd bijzonder is, maakt het feit dat het 70 jaar geleden is, het extra bijzonder. Voor ons is het dus altijd de moeite waard om te gaan en dit jaar was geen uitzondering. Wij danken de kameraden uit Dresden voor hun goede organisatie en ook volgend jaar kunnen zij weer op de onvoorwaardelijke steun van B&H Nederland rekenen. Wij zullen deze holocaust nooit vergeten!